In twee gewelfvelden van de meest zuidelijke travee staat in warmgrijs geschilderd: E.L.B. 1868, in zwarte contourverf bovendien eenmaal de naam J.C. Dickmans zonder jaartal. E.L.B. zullen de initialen van een schilder(sknecht) zijn, maar merkwaardig is, dat de kerkrekeningen over 1868 geen grote schilderswerkzaamheden vermelden en dat de decoratie van Dickmans in de overige hoge ruimten uit 1839-1840 dagtekent en in de noordtravee van het zuidtransept het jaartal 1840 draagt. Hoe dan ook, het resultaat van de restauratie in 1979 (zuidelijkste travee) en 1982 (beide andere traveeën) laat thans een vermenging zien van twee perioden: het rode ribbennet overeenkomstig de uitmonstering kort na de bouwtijd der gewelven, vermoedelijk omstreeks 1520, en de distelvegetatie op de velden overeenkomstig de 19de-eeuwse decoratie, die toen echter samenging met een hernieuwde okergele ribbenbeschildering. Dat er van de oorspronkelijke versiering op de velden zo weinig over was, moet samenhangen met de schade, die de gewelven bij de torenbrand van 1584 opgelopen hebben: niet het hele gewelf is ingestort, maar de kalklagen kunnen door de hitte verzand en afgevallen zijn. In 1609 werd het herstelde gewelf gewit opgeleverd; de ribben zijn dan echter ongetwijfeld in het bezit van hun rood gebleven.